- Şehitkamil / Gaziantep
- +90 (342) 232 80 81
- info@cemiyet.com.tr
Gaziantep mutfağı, değerli bir miras
21 Kasım 2026Uluslararası gastronomi dünyasında tanınan ve başarılı çalışmalarıyla öne çıkan Şef Renato, farklı kültürleri buluşturan mutfak anlayışıyla dikkat çekiyor. Kafkas köklerinden beslenen deneyimli şef, Gaziantep’in köklü mutfak kültürünü ise yerel ürünleri, ustalığı ve kuşaktan kuşağa aktarılan lezzet mirasıyla dünya gastronomisi açısından özel bir yerde değerlendiriyor.
Şef Renato ile mutfakta yaratıcılığı, dünya mutfaklarını ve Gaziantep’in eşsiz lezzetlerinin uluslararası alandaki değerini konuştuk.
Mutfakla tanışmanız nasıl oldu?
Mutfakla kurduğum bağı anlatırken önce köklerimden söz etmek isterim. Kafkas kökenli bir Avar Türkü olarak, sofranın insanları bir araya getiren gücünü çok önemsiyorum. Yemek benim için bir kültürü tanımanın, paylaşmanın ve kendini ifade etmenin en güzel yollarından biri. Aldığım eğitimler ve farklı mutfaklarla kurduğum ilişki, bu bağı mesleki bir disipline dönüştürdü. Bugün bir tabak hazırlarken lezzetin yanında o yemeğin ait olduğu coğrafyayı ve emeği de düşünüyorum. Şeflikte beni heyecanlandıran şey, kendi köklerimi koruyarak yeni bir söz söyleyebilmek.
Farklı şehirlerde ve ülkelerde gastronomi festivallerine, yarışmalara katılıyorsunuz. Bu organizasyonlar size mesleki anlamda neler kazandırıyor?
Her organizasyon bana mutfağa başka bir açıdan bakma fırsatı veriyor. Aynı malzemeyi farklı ülkelerden şeflerin nasıl yorumladığını görmek, yerel üreticilerle tanışmak ve meslektaşlarımla bilgi paylaşmak çok değerli. Jüri olarak bulunduğum organizasyonlarda da öğrenmeye devam ediyorum; genç bir şefin yaklaşımı bile insana yeni bir fikir verebiliyor. Bu buluşmalara kendi mutfak kültürümü anlatma sorumluluğuyla katılıyorum. Döndüğümde yanımda yeni tariflerle birlikte yeni sorular da getiriyorum. Bence bir şefi geliştiren, bildiklerini paylaşırken öğrenmeye açık kalabilmesi.
Televizyon programlarında yer almak ve restoranlara danışmanlık yapmak, mutfakta aktif olarak çalışmaktan farklı bir bakış açısı gerektiriyor mu?
Evet, her alan farklı bir sorumluluk getiriyor. Mutfakta lezzeti, zamanlamayı ve ekibin uyumunu yönetiyorsunuz. Televizyonda buna anlatım ekleniyor; yaptığınız işi izleyicinin anlayacağı, merak edeceği ve kendine yakın bulacağı bir dille aktarmalısınız. Restoran danışmanlığında ise menüden satın almaya, stok takibinden personel eğitimine ve servise kadar bütün işleyişi düşünmek gerekiyor. Çok iyi bir tabağın her gün aynı kalitede çıkabilmesi için sağlam bir düzen kurulmalı. Bu alanlarda beni besleyen temel, mutfağın içinde kalmak. Sahadaki gerçeği bildiğinizde hem anlattığınız söz hem verdiğiniz karar daha güçlü oluyor.
Dünya mutfakları arasında kendinizi en yakın hissettiğiniz mutfak hangisi?
Kalbime en yakın olan, köklerimin de bulunduğu Kafkas mutfağı. O mutfağın ürünle kurduğu ilişki, otların kullanımı, et yemekleri ve paylaşma kültürü benim için özel bir anlam taşıyor. Türk mutfağında da kendimi evimde hissediyorum. Bununla birlikte mutfakta sınırlarla düşünmeyi sevmiyorum. Farklı ülkelerde öğrendiğim bir teknik, kendi coğrafyamın malzemesini daha iyi ifade etmeme yardımcı olabilir. Benim tarzım, kökleri belli olan ama dünyaya açık bir mutfak. Bir tabağa baktığınızda Şef Renato’nun karakterini hissedebilmenizi isterim.
Türk mutfağı ile dünya mutfaklarını karşılaştırdığınızda, sizce Türk mutfağının en güçlü ve özgün yönleri neler?
Bence en büyük gücü, bölgesel çeşitliliği ve günlük yaşamla kurduğu bağ. Bir şehirden diğerine geçtiğinizde malzeme, pişirme yöntemi ve sofra alışkanlıkları değişiyor. Sebzeler, bakliyatlar, etler, otlar ve mevsimlik ürünler çok geniş bir lezzet dünyası oluşturuyor. Misafirperverlik de bu mutfağın ayrılmaz parçası; yemeğin nasıl ikram edildiği, en az nasıl pişirildiği kadar anlamlı. Uluslararası alanda bu zenginliği daha görünür kılmak için yöresel tarifleri doğru anlatmaya, ürün kalitesini korumaya ve sunumla servise aynı özeni göstermeye inanıyorum. Elimizde çok güçlü bir birikim var; onu özgüvenle ve özenle temsil etmeliyiz.
Bir yemeği başarılı yapan temel unsur sizce nedir? Kullanılan malzeme, teknik, sunum, gelenek mi yoksa şefin kişisel dokunuşu mu?
Başlangıç noktası iyi malzeme, son karar ise lezzettir. Teknik, malzemenin potansiyelini ortaya çıkarır; gelenek bize bir hafıza kazandırır; sunum ilk izlenimi oluşturur. Şefin kişisel dokunuşu da bütün bunların arasındaki dengeyi kurar. Ben tabaktaki her unsurun bir görevi olmasını isterim. Sadece güzel görünsün diye eklenen, lezzete katkısı olmayan detaylar beni ikna etmez. Misafir ilk lokmada uyumu hissetmeli, yemeği bitirdiğinde de yeniden tatmak istemeli. Benim için başarılı tabak, arkasındaki emeği gösterişe ihtiyaç duymadan hissettiren tabaktır.
Mesleğiniz gereği çok farklı lezzetlerle karşılaşıyorsunuz. Sizi hâlâ şaşırtan, keşfetmekten heyecan duyduğunuz mutfaklar veya malzemeler var mı?
Kesinlikle var. Özellikle yerel ürünlerin alışılmışın dışındaki kullanımları beni heyecanlandırıyor. Bir meyvenin balıkla, bir otun etle ya da sade bir sebzenin farklı bir pişirme tekniğiyle kurduğu uyum yeni fikirler doğurabiliyor. Bartın–Ulus için geliştirdiğim armut, yerel tereyağı, kekik ve alabalık birlikteliği de bu merakın bir örneği. Bazen çok tanıdığımız bir ürüne başka bir gözle bakmak, uzak bir coğrafyadan gelen yeni bir malzemeyi keşfetmek kadar etkileyici. Hâlâ şaşırabilmek, meslekteki heyecanımı canlı tutuyor.
Bir şefin yaratıcılığını besleyen en önemli unsur sizce nedir? Seyahatler, farklı kültürler, ustalarla çalışmak ya da kişisel deneyimler?
Bütün bunları birbirine bağlayan şey merak. Seyahat etmek, ustaları dinlemek ve farklı kültürlerle tanışmak çok değerli; fakat gördüğünüzü anlamaya çalışmazsanız deneyim yüzeyde kalabilir. Bir yemeğin neden o kapta pişirildiğini, o baharatın neden seçildiğini, ürünün hangi mevsimde kullanıldığını sormayı önemsiyorum. Sonra öğrendiklerimi kendi mutfak anlayışımla değerlendiriyorum. Yaratıcılık benim için sürekli daha fazla malzeme kullanmak anlamına gelmiyor. Bazen doğru bir ayrıntıyı fark edip tabağı sadeleştirmek, çok daha güçlü bir sonuç veriyor.
Gastronomi alanında UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağında bulunan Gaziantep mutfağını diğer şehirlerin mutfaklarından ayıran en temel özellik sizce nedir? Bu mutfağı özgün kılan unsurları nasıl değerlendiriyorsunuz?
Bence Gaziantep’in en güçlü tarafı, mutfak kültürünün günlük hayatın içinde yaşatılması. Ürünü seçerken, hazırlarken ve sofraya getirirken gösterilen özen, bu mutfağın karakterini oluşturuyor. Ev mutfağındaki bilgiyle ustaların deneyiminin birbirini beslemesini çok kıymetli buluyorum. Lezzetteki derinlik de dikkat çekici; ekşilik, yağ, baharat ve pişirme derecesi arasındaki ilişki özen istiyor. Gaziantep’i değerlendirirken birkaç tanınmış yemekle sınırlı kalmamak gerekiyor. Asıl zenginliği, o yemekleri mümkün kılan ürün bilgisi, emek ve aktarım kültüründe görüyorum.
Gaziantep’in yöresel ürünleri ve mevsimsel malzemeleri, şeflere nasıl bir yaratıcılık alanı sunuyor?
Benim için çok zengin bir çalışma alanı sunuyor. Antep fıstığı, bulgur, salça, sumak, kurutulmuş sebzeler ve mevsiminde kullanılan taze ürünler; doku, aroma ve lezzet dengesi açısından sayısız fikir verebilir. Burada yaklaşımım önce ürünün geleneksel kullanımını anlamak, ardından kendi yorumumu geliştirmek olur. Örneğin bir meyvenin ekşiliğini etin lezzetini dengelemek için kullanabilir, aynı ürünü farklı dokularda ele alabilirim. Ancak tabağa kendi imzamı atarken ürünün kimliğini kaybettirmemeye dikkat ederim. Yenilik, yerel malzemenin değerini daha görünür kıldığında anlam kazanıyor.
Gaziantep mutfağından dünyaya tek bir lezzet tanıtacak olsanız hangisini seçerdiniz, neden?
Benim seçimim yuvalama olurdu. Çünkü bir mutfağı dünyaya anlatırken o yemeğin lezzeti kadar taşıdığı emeği de önemsiyorum. Yuvalamadaki küçük tanelerin hazırlanması sabır ve el becerisi istiyor; yoğurt, et ve nohutun birlikteliği ise dengeli, kendine özgü bir lezzet oluşturuyor. Uluslararası bir sunumda bu yemeğin zarafetini öne çıkarır, hikâyesini ve hazırlanışındaki özeni anlatırdım. Gaziantep’in mutfak kültürünü tanımayan bir misafirin, bir kaşıkta hem ustalığı hem de ev sofrasının sıcaklığını hissedebilmesini isterdim.
